Hitte-index
De heat index, oftewel hitte-index, is een (schijn)temperatuur die als tegenhanger van de bekendere windchill (bij koude, als maat voor de gevoelstemperatuur door de wind) rekening houdt met hoe warme luchttemperaturen in combinatie met een bepaalde hoeveelheid waterdamp in de lucht worden ervaren.
Het is dus ook een gevoelstemperatuur. We kijken er vooral naar op zomerse dagen (met een temperatuur tenminste 25,0 °C).
Fysisch gezien bepaalt het verschil tussen de hoeveelheid waterdamp in de lucht en de maximale hoeveelheid waterdamp in de lucht voor een groot gedeelte hoeveel verdamping er van een vochtig oppervlak plaatsvindt, waaronder verdamping vanaf de huid van mensen/dieren.
Deze verdamping koelt een oppervlak af en daardoor speelt de hoeveelheid waterdamp in de lucht een belangrijke rol bij de warmteafvoer vanaf onze huid.
Eventuele overlast die ontstaat door een tekort aan koeling van de huid (en dus ophoping van warmte in ons lichaam), is vooral merkbaar bij fysieke inspanning. Bij een verder oplopende hitte-index ontstaat bij veel mensen ook overlast zonder inspanning. Op deze wijze is een gevoelstemperatuur geconstrueerd: hoe warmer de luchttemperatuur, hoe hoger de hitte-index en hoe vochtiger de lucht, hoe trager de warmteafvoer door verdamping en dus hoe hoger de hitte-index.
Een voorbeeld: is het buiten 27 °C, met een relatieve vochtigheid onder de 50%: dan is de hitte-index ook 27 °C.
Loopt de relatieve vochtigheid echter op tot 80%, dan loopt de hitte-index op tot 29 °C.
Gaan we naar 32 °C, dan wordt de extra hitte door de beperkte warmte-afvoer nog duidelijker: bij 50% relatieve vochtigheid loopt de hitte-index tot bijna 35 °C. Kijken we dan bij 80% relatieve vochtigheid (bij deze temperatuur komt dat in Nederland niet voor), dan loopt de hitte-index op naar 45 °C.
De Amerikaanse administratie voor atmosfeer en oceanen (NOAA), gebruikt de hitte-index om het publiek voor te lichten over mogelijke gevaren bij zeer warm weer.