Dat de dichtheid van deze zogeheten thermosfeer afneemt op het moment dat de zon minder actief is, is niet zo verrassend. Dat gebeurt namelijk tijdens elk zonneminimum. Maar ditmaal was de afname van de dichtheid bijna 30% meer dan verwacht. De thermosfeer strekt zich uit van een hoogte van 90 kilometer tot meer dan 600 kilometer. Dit hogere deel van de atmosfeer onderschept de meest energierijke ultraviolette straling van de zon, wat verklaart waarom ze tijdens perioden van hoge zonneactiviteit opwarmt en opzwelt. Als de zonneactiviteit daalt, zakt de thermosfeer weer in en daaarmee ook de dichtheid op gelijke hoogte.

Paradoxaal genoeg zou het nu waargenomen versterkte effect deels het gevolg kunnen zijn van de verhoogde concentratie kooldioxide in de atmosfeer. Terwijl dit broeikasgas onderin de atmosfeer voor opwarming zorgt, koelt het de thermosfeer juist af. Maar zelfs de combinatie van kooldioxide en geringe zonneactiviteit kan de waargenomen instorting van de thermosfeer nog niet voor de helft verklaren.

Bron: Nu.nl

Samenhang van hoeveelheid zonnevlekken en verandering van de dichtheid van de thermosfeer.

Bron: NASA en  Emmert et al. (2010), Geophys. Res. Lett., 37, L12102.

Samenhang van hoeveelheid zonnevlekken en verandering van de dichtheid van de thermosfeer