De recente waargenomen opwarming sinds 1900 in het Noordpoolgebied markeert het einde van een natuurlijke cyclus van koeling van verscheidene millennia, volgens Amerikaanse klimatologen wier studie is gepubliceerd in het tijdschrift Science van september 4, 2009. Emissies van de uitstoot van broeikasgassen - vooral koolstofdioxide uitstoot - door menselijke activiteiten, zijn de waarschijnlijke oorzaak van deze stijging van de temperaturen in het noordpoolgebied, aldus de onderzoekers.

Met onderzoek van de sedimentaire lagen van oude meren, de jaarringen van bomen en ijskernen, waren zij in staat om de evolutie van het klimaat en arctische temperaturen met een hoge nauwkeurigheid, decennium na decennium, te reconstrueren, over tweeduizend jaar.

Tijdens een cyclus van draaiing van de Aarde om zijn as over een periode van eenentwintigduizend jaar, heeft de Arctische omgeving minder zonne-energie ontvangen in de zomer sinds achtduizend jaar. "De hoeveelheid energie ontvangen van de zon in de 20ste eeuw bleef dalen, maar de temperatuur steeg voor het eerst en ongekend sinds de laatste tweeduizend jaar", aldus Nicolas McKay van de Universiteit van Arizona, een van de deelnemers van dit onderzoek.
De reconstructie van het klimaat en temperaturen gemaakt door de klimatologen voor de laatste twee millennia, bevestigt de omkering van deze trend sinds 1900, het jaar dat het begin markeert van de stijging van de temperaturen. Daarvoor was het  Arctische gebied gekoeld met 0,2 ° C per millennium. De opwarming in de 20e eeuw is vervolgens versneld na 1950, en het decennium lopend van 1999 tot 2008 was de warmste in het Noordpoolgebied in de laatste tweeduizend jaar. Vandaag de dag is de gemiddelde temperatuur 1,2 ° C hoger dan in 1900. "De 20ste eeuw was de eerste eeuw, waarin de hoeveelheid zonne-energie niet langer de belangrijkste factor is die de temperatuur van de Arctische omgeving bepaalt," aldus Nicolas McKay.

Bron: http://france.meteofrance.com en enkele andere bronnen Vertaling www.VWKweb.nl

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het meest waarschijnlijke temperatuurverloop in de arctische regio volgens onderzoek van Kaufman et al. De gele balk om de rode lijn geeft de foutenmarge aan.

 

 

 

 

 

 

 

Ter vergelijking met een aantal andere onderzoeken in één grafiek.

 

De opwarming van de noordpool kan zelfversterkend zijn, niet alleen door albedoverandering - zoals hier afgebeeld - maar ook door het smelten van permafrost die daar aanwezig is en waarin methaangas is opgesloten en dat vrijkomt bij verdere temperatuurstijging.