De recente teruggang in wereldgemiddelde temperatuur heeft sommigen doen geloven dat het broeikaseffect gestopt of zelfs gekeerd zou zijn. Deze verwarring is ontstaan door het effect van La Niña. Een breder overzicht van het verloop van de wereldgemiddelde temperatuur geeft een beter beeld.

Hoewel maart alweer een grote stijging van de wereldgemiddelde temperatuur te zien gaf, beklijft bij mensen het koude winterweer in China en de lagere temperatuur op wereldschaal in de maanden januari en februari.

Als we echter naar het totale plaatje kijken over de afgelopen 150 jaar, dan wordt het duidelijk dat er inderdaad flinke spreidingen kunnen zijn van jaar tot jaar, maar dat de onderliggende tendens duidelijk is: een stijging over de langere termijn en dat is vrijwel zeker het gevolg van menselijke activiteiten en de daarmee gepaard gaande emissies van broeikasgassen.

De variatie in de langetermijnstijging is toe te schrijven aan een aantal natuurlijke factoren, de meest belangrijke zijn daarbij El Niño (Southern Oscillation of ENSO) en  La Niña.  El Niño is het verschijnsel dat zich ten westen van de Zuid-Amerikaanse kust voordoet: een belangrijke stijging in de temperatuur van het oppervlaktewater van de oceaan over een groot gebied, dat vervolgens zorgt voor een flinke toename van de hoeveelheid waterdamp in de atmosfeer.

Omdat waterdamp het belangrijkste broeikasgas is op aarde wordt de temperatuur tot op wereldschaal beïnvloed: het wordt warmer. De tegenhanger van dit fenomeen - La Niña - zorgt voor precies het tegenovergestelde: er gaat minder waterdamp de atmosfeer in en er ontstaat een koelende tendens. beide verschijnselen zijn tijdelijk en geven zo een variatie in wereldgemiddelde temperatuur die meestal niet langer dan een aantal maanden tot een jaar duurt.

De huidige La Niña - die overigens al vrijwel afgelopen is - begon vroeg in 2007, echter, ondanks het koelend effect was 2007 één van de warmste jaren in de reeks vanaf 1850, met een temperatuur van ongeveer 0.4 graden boven het gemiddelde. De jaren 2001 tot en met 2007 gaven een temperatuurgemiddelde van 0.44 graden, boven het gemiddelde van 1961 tot 1990, dat is 0.22 graden hoger dan het gemiddelde over de jaren 1991 tot 2001.

Een tweede manier om de temperatuurtrend op wereldschaal te volgen is het vergelijken van jaren waarin het fenomeen La Niña zich voordeed: 1999 en 2007 bijvoorbeeld. De wereldgemiddelde temperatuur was in 1999 0.26  graden hoger dan die over de jaren 60 - 90 van de vorige eeuw terwijl 2007 0.37 graden hoger was t.o.v. datzelfde gemiddelde: 2007 was dus 0.11 graden warmer dan 1999 hoewel hetzelfde koelende verschijnsel optrad, La Niña.

Nu La Niña wegtrekt is het erg aannemelijk dat de opwarming in alle kracht weerkeert, zoals ook het geval was na 1989 en 1999. Tienjaarprognoses die door het Met Office Hadley Centre zijn geproduceerd, laten de nivellering van het opwarmeffect in het midden van de decade zien, waarbij La Niña dus een maskering veroorzaakt van de onderliggende opwaartse trend van de temperatuur op wereldschaal.

Dezelfde prognoses laten echter zien, dat we een doorgaande en versterkte opwarming zullen meemaken in de volgende decade, waarin de helft van de jaren tussen 2009 en 2014 warmer zullen zijn dan het warmste jaar tot nu toe: 1998 (het jaar waarin El Niño zich manifesteerde).

Ondanks de jaarlijkse variatie - die gekoppeld is aan natuurlijke verschijnselen - zijn over de laatste 150 jaar de warmste 10 jaar terug te vinden in de jaren na 1995.

In de toekomst zullen we de jaarlijkse variaties ook terugzien, echter, dit geeft op geen enkel manier aan dat er een trend doorbroken wordt, namelijk de trend, dat de wereldgemiddelde temperatuur stijgt en wel als gevolg van de door ons zelf veroorzaakte emissies van broeikasgassen.

Hieronder een overzicht van rangschikking van jaren naar wereldgemiddelde temperatuur, waarbij iedere decade zijn eigen kleur heeft.